Tilsima AKP’ê êdî xira bûye

Hikûmeta AKP’ê hîn jî bi rûpoşa, ji xwe re demokrat û ji xwe re misilman dixwaze li desthilatiyê bimîne û desthilatiya xwe qehîm bike. Hemû hesab û kîtabê wê li ser vê yekê ye. Dema ku vê rûpoşa wê ji aliyê Tevgera Azadiya Gelê Kurd ve tê xistin jî bi hemleyên şerê psîkolojîk dixwaze civakê bixapîne. Lê belê ji ber ku rûpoşa wê ketiye û şîfreyên wê hatine deşîfrekirin pêbaweriya jê re nemaye. Bi taybetî jî her çiqas AKP ketibe sala dehemîn a desthilatiya xwe jî hîn jî tu pirsgirêkeke cidî çareser nekiriye, ji ber vê yekê jî krediya ku hin derdor ji bo çareseriyê danê jî winda kiriye. Ji ber van sedeman êdî AKP ketiye trenda hilweşînê. Her çiqas di anketan de were gotin ku hîn li ser hemd û hêza xwe ye jî hilweşîna wê dest pê kiriye. Belkî jî ji ber ku alternetîfeke cidî li hemberî wê tune ye, qey ew jî ji bo vê yekê hêvî dike ku ew ê dûv û dirêj li ser text û bextê desthilatdariyê bimîne. Encax di rewşa heyî de ger pêngaveke cidî û dirust a ji bo demokratîkbûnê neavêje, ew ê alternatîfê wê jî derkeve holê.
Îro roj Tirkiye di nav tengaviyeke de ye. Ji ber ku der barê çareserkirina pirsgirêka kurd de polîtîkayeke çareseriyê tune ye, di polîtîkaya berê de israra xwe didome. Di polîtîkaya der barê kurdan de guherîneke ji bingehê ve jî tune ye. Bes di rê û rêbazan de û di pêkanînan de hin guherînên biçûk hene û hew. Li hemberî kurdan polîtîkayên qirkirina çandî û tirk-kirin hê jî bi hemû dijwariya xwe ve tê meşandin. Ji vê polîtîkayê tu carî nehatiye qerîn û hîn jî di meriyetê de ye. Ligel her çiqas rastî û realîteya kurdan ew çend guherîbe jî, her çend gelê kurd berxwedana xwe ya bêhempa û mezin didomîne jî, israra di wan polîtîkayên berê yên rizî de sedema sereke ya tengaviyê ye.
Bi guherandina rê û rêbazan û bi konsepta leşkerî ya ku bi şerê psîkolojîk tê qewînkirin de gihîştina encamê, domandina polîtîkaya ku bûye wekî hişkegirêkê ye. Ev jî aşkera ye ku dê bi xwe re zêdebûn û sorbûna şer û pevçûnên siyasî û leşkerî pêş bikevin. Çawa ku tê zanîn potansiyela kurdan a li berxwedanê îro roj gihîştiye asteke pir bilind de, xuya ye ku vê israra şer û polîtîkayên qirkirinê dê ava serê dewleta tirk bikelîne. Encax dê ji ber van polîtîkayên xwe dê wekî sûcdarê ku li gelên li ser vê erdnîgariyê dijîn êşên nû dide kişandin cihê xwe di nav reşrûpelên dîrokê de jî çêbike.
Bi bilindkirina şerê psîkolojîk, bi xapandina civak û raya giştî ku dipaye ku ew ê encamê bigire ji vê yekê, bêexlaqtir, pîs, bêmaftir tiştek din tune ye. Yekî radibe dibêje; “ez ê bi hêz û qeweta xwe ya leşkerî te ji bo xwe bikim kole” yê din radibe û dibêje; “ez ê bixapandinê we ji bo xwe bikim kole.” Vegotina duyemîn di warê exlaqê de ji ya yekemîn zêdetir xwedî polîtîkayeke reş e. Ku hikûmeta AKP’ê van herdu vegotinan li gorî cih û demê bi hev re bi kar tîne. Şerê psîkolojîk jî ji bo ku di rêbazên leşkerî de bi hêsanî bigihîje encamekê bi kar tîne û dimeşîne.
AKP ji desthilatdariyên berê re dibêje ku; “we tenê bi rê û rêbazên leşkerî xwest ku bigihîjin encamekê, encax ji ber ku we bi şerê psîkolojîk, rê û rêbazên xwe yên leşkerî qewîn nekir, we winda kir; lê ez bi xapandina kurdan re, bi çêkirina bendewariyan, bi teredutkirinahêza wan ê têkoşer re, ez ê bikim ku di warê leşkerî de bi hêsanî bi ser bikevim.” Di esasê xwe de bi domandina polîtîkayên xwe yên înkar û îmhayê ku li hemberî Tevgera Azadiya Gelê Kurd têk çûne, dixwze ji nû ve bixe meriyetê û bigihîje encamekê. Ji ber van sedeman bi gelên Tirkiyeyê dem dide winda kirin û êş û azarên nû bi wan dide jiyîn. Bi van aliyên xwe ve AKP hem ji bo Tirkiyeyê, hem jî ji bo gelê kurd divê ku mirov bibîne bê ka çiqas aktorekî negatîf e. Ew di esasê xwe de tê wateya restorasyona polîtîkayên qirkirina çandî ya ku li ser gelê kurd hê jî bi dijwarî tê meşandin.
Hikûmeta AKP’ê dixwest ku bi şikandina berxwedana Tevgera Azadiya Gelê Kurd, pergala komkujiya, siyasî û çandî di nava mercên nû de pêşve bibe û desthiladtar bike. Lê li hemberî Tevgera Azadiya Gelê Kurd neserkeftî bû. Berxwedana kurd rûyê AKP’ê yê ji bo xwe misilman, ji bo xwe demokrat xist xwarê. AKP’ê ji nişka ve xwe gelek bê hêz û tazî dît. Lewra şerê wê yê psîkolojîk û şêwaza demogojiyê ku di heman demê de çekên wê yên herî sereke bûn, li hemberî Tevgera Azadiya Gelê Kurd nexebitî û têk çû. Ji ber vê yekê di demên dawî de hewl da xwe ku hemleyên şerê psîkolojîk yên nû pêk werîne. Bulent Arinç behsa mafdayîna kurdan, Beşîr Atalay jî behsa pêşîlêvekirina demokratîk kir. Bi vî avayî dixwazin têkçûna xwe ya li hemberî Tevgera Azadiya Gelê Kurd ji holê rakin. Lê ne gelê kurd ne jî hêzên demokrat bi vê hewldana wan ya şerê psîkolojîk qayîl nebûn. Tilsima AKP’ê êdî xerab bûye.
AKP, li hemberî berxwedana kurdan her diçe serî li polîtîkayên pêkutiyê dide. Ev jî rûpoşa wê ya demokrasiyê dixe jêr. Di vê çarçoveyê de ji bo gelê Botanê çavtirsandî bike û gerîla dorpêç bike li gundê Roboskê yê Qilabanê dest avêt komkujiyê. Komkujiya Roboskê rûyê faşîst yê AKP’ê deşîfre kir û nîşanê hemû alemê da. AKP’ê piştî bertekên gelê kurd yên li hemberî komkujiya Roboskê dît ku dibe ev hêz AKP’ê jî tune bike. A niha AKP ketiye rewşa herî xeter. Bi boneya ku xwe ji vê rewşê rizgar bike serî li rêbazên şerê psîkolojîk dide. Girtina Serfermandarê Giştî yê berê Org. Îlker Başbug jî parçeyek vê rêbazê ye. Girtina Başbug, rûyê AKP’ê yê ji bo xwe misilman, ji bo xwe demokrat nîşanê hemû derdoran daye. Bi van pêngavan hem dixwaze hikûmetê li ser piyan bihêle, hem jî şerê qirêj yê li hemberî Tevgera Azadiya Gelê Kurd dide meşandin veşêre.
Pêngavên Hikûmeta AKP’ê yên psîkolojîk wekî hamleyên demokratîkbûyînê tên rawekirin. Lê nikarê civakê bixapîne. Nexwe gelek derdor balê dikişînin ser dema girtina Îlker Başbûg.
Îlker Başbug ê ku îdia dike ku pisporê şerê psîkolojîke, bû qurbaniyê şerê psîkolojîk yê AKP’ê. Dewleta şerê taybet ku dema pêwîst bû alîgirên xwe jî wekî qurbanî dide, diyare ku di şerê qirêj yê li hemberî Tevgera Azadiya Gelê Kurd dide meşandin de serî li gelek şêwazên wiha bide. Pisporê şerê psîkolojîk Îlker Başbug, li hemberî vê rastiyê aciz bû û hêrs bû. Lê ji ber ku wî jî gelek caran serî li heman şêwazan daye, nikare rastiyê bêje û li xwe mikur were. Lewre ger bêje: “Hûn ji ber têkçûna xwe veşêrin min digirin”, dizane Ergenekona Kesk dê çi bîne serê wî.

Bu yazi 1593 defa okundu.

<< Önceki || Sonraki >>