Holokast (Holocaust)a Kurdan!

Holocaust peyveke Ibrî(zimanê Cihûya) û tê wateya şewitandinê. Siyaseta ku Nazîyên faşîst li dijî Cihûyên Ewropa bi kar anîn û 2/3a Yehûdiyên Ewropa di tenûrên şewitandina mirovan da tune kirin an jî ew wek berdeyan di kempên karkirina bi darê zorê da ji holê rakirin.
Ji sala 2005an û pê de UNê bi piştgîriya 104 welatên cihanê 27ê meha janviyê (27. 01) wek “roja cihanî a bîranîna Holokast” bi nav kiriye. Li hinek welatên Ewropî înkarkirina rastiya ji holê rakirina Yehûdiyan tawane û kesên ku rastiya Holokastê înkar bikin, tên ceza kirin. Di qadên siyasî, civakî û dîrokî da ji dewleta Israîl û Cihûyên cihanê re ev karê han destkeftek mezin bû. Wan bi kempîn û hewldanên bêrawestan karîn tirajêdiya ku ji sala 1941 heya dawiya sala 1945an Naziyan li dijî Yehûdiyan pêk anîbûn, baştir ji raya giştî ya cihanê re eşkere bikin.
Bêguman em Kurd him bi hejmara xwe ji Cihûyan zêdetir û him ji wan jî zêdetir hatine qirkirin. Tevkujiyên ku li Kurdistanê çêbûne, sed car ji yên Yehûdiyan zêdetirin. Sedan sale ku Kurd bêtawan têne kuştin, lê cihan heya roja îro jî li hemberî vê rewşê kerr û bêdenge!!. Gelo sedem çine? Em Kurd bi giştî çima li hemberî vê rewşê nikarin wijdana cihanê ji xewê şiyar bikin?!
Rojên dawiya sala 2011ne, her kes xwe ji bo pêşwaziya sala nû xwe amade dike, lê ji nişkave 35 gulên jiyanê, gulên nûbişkovî têne şewitandin. Û Kurdistan dikeve şînê. Ev xelata sala nû ya komara Tirkiyê ye. Kemalîstan bi ramanên xwe yên faşîstî dîsa jî 35 ciwanên Kurd kuştin. Li hemberî vê hovîtiyê tenê li çend bajarên Kurdistanê nerazîbûn hebûn, lê dema em 40 mlyon Kurda tînin ber çavên xwe, gelo diviyabû bersiveke çawa ji vê cinayeta dîrokî re bihata dayîn?! Ger tenê kesek Yehûdî bê kuştin an jî sivkatî bi netewa wan bê kirin, dengê wan li hemû cihanê bilinde, lê em hê jî weke ku pêwîst be ne dikarin tolê bistînin ne jî dikarin derdê xwe bi raya giştî ya cihanê bidine hesandin. Hereketên Kurda li ser “aştî û biratiyê” bi îsrarin, lê gelo ma bi kesên ku xwedî dewleteke înkarger û sîstemeke totalîter in, birastî aştî û biratî diçe serî? Ji şerê Çaldiran heya roja îro ew li ser axa me kom bi kom me dikujin. Kuştina me ketiye nava çîrok û meselên wan. Li ser tunekirina me behsa qehremanî û destanên bav-kalên xwe yên Selcuqî û Osmanî dikin. Hîn duh bû ku li Dêrsim gund û bajar, deşt û newal û heta şikeft jî ji jiyanê vala kirin. Agirî, Amed, Bitlîs, geliyê Zîlan û bihust bi bihust xaka Kurdistanê şahidin ka Kemalîstên faşîst çi bi serê bav-kalên me anîne. Îro çi bi serê me tînin. Êca bi hirçê çûyîna nava cihal çi be, aştiya bi goran re jî tê wê wateyê. Êdî bese û birastî kuştin, heqaret û bêkerametî ji vê mezintir nabe.
Di çavê neviyên Kemal û Fethulah Gülen da zarokên me yên nehatîne dinê jî gerîlan e. Şervanên azadiya Kurdistanê ne û dijminên rêbaza Kemalîzimê ne. Em Kurd ne bi nejad û berê xwe û ne jî bi çand û dîroka xwe ji kesên ku ala xwe bi xwîn û talanê sor kirine, nabine bira. Bese êdî bila partiyên Kurda li rêyeke din ya çareseriyê bigerin. AKP, Kurdên xayîn û alîgirên wan tenê dixwazin bi navê ol û îslamê me Kurda bixapînin. Êdî em û ew dizanin ku ava me di coyekê da naherike. Ev rastî ji hemû cihanê re îspat bûye, lê hêşta jî hinek ji me Kurda bi xweşbaweriya xwe derfetên dîrokî ji dest didin.
Ger em dengê xwe bilindtir nekin, Holokasta Kurda yê bidome. Birîna Helpçe, Enfala 120 hezar kesên bêguneh, geliyê Tiyarê hêşta nû bûn ku Tayip Erdogan birîneke din li ser wan zêde kir. Yê ku behsa tekujiya Elcezayêr dike, bila baş li derdora xwe temaşe bike. Di mercên wiha da divê em Kurdên cihanê hemû helwla xwe bidin ku cinayetkarên mîna Tayip Erdogan û generalên ku rûyê Hîler spî kirne, di dadgeheke navnetewî da bêne mehkeme kirin. Di eşkere krina cinayêtên wan da xemsarî yanî xiyanet û cinayet. Li rex hemû êş û elemên heyî divê Kemalîst vê rastiyê ji bîr nekin ku ger ew hezar tevkujî û holokastên din jî li dijî Kurda pêk bînin, Kurd yê hebin û navê wê axê yê “ Kurdistan” be.

Bu yazi 614 defa okundu.

<< Önceki || Sonraki >>