MESÛT BOTAN


Çend sal derbas bûbûn, çend payîz, zivîstan û bihar, min çi qas bêriya we kiribû. Dema ku min şev li asîmanan dinêrî hûn dihatin bîra min zarokatiya me dihate bira min. Ew berçavka hevalê Ronî, ew qabanê Teyrê Baz ê digotin yê Denîz Gezmîş, Ew Robarê evîndarê zimanê kurdî. Ew rojên li gund me bi hev re derbas kirî, ew lîstika kêlanê, ew sûlava herdem bûyî hewzê me yê avjeniyê.
Sibe zû bû, ez bi dengên ewran hişyar bûm, ewrên reş û tarî li seranserê gundê me belav bûbû. Xemgîniyek kete dilê min, ez derketim nava gund, gund bêdeng bû, heç ku tu kes tê de nema bû. Piştî çend xûlekan ji min re gotin hevalên te Robar, Ronî û Teyrê Baz şehîd bûne. Min bawer nedikir, lê rastiyeke jiyanê bû hertim tehl bû. Hevalên min ên zarokatiyê, rêhevalên min ên doza pîroz piştî çend salan çiyayên welatê min ê bedew xatir xwestî bûn ketî bûn ser riya pakrewanan, berê xwe dabûn cem Egîd, Xelîlê Çiyayî û Zilanan.
Ev her sê heval heman rojê berê xwe dabûn çiyayên azad, zarokatiya wan jî bi hev re derbas bûbû, herdem qala azadîyê dikirin, kengî em li hev bi civiyan mijara sereke azadbûna welat bû. Wê çaxê jî artêşa faşist li ser gundê me de digirt , li me dixistin û em bi dijûnan û nifiran çavtirsandî dikirin , hevalê Ronî hevalek bejn bilind, berçavkî, pora wî dirêj bû, Teyrêbaz jî rastî jî wek navê xwe bû, Robar jî rastî wek robarekî bû gelek ji ziman hez dikir. Hevalên min bi salan li ser çiya û zinarên welatê min, têkoşiyabûn, gelek pevçûnên giran derbas kirî bûn, Teyrê Baz şerekî li Çiyayê Herekolê de giran birîndar bûbû lê ezraîl nekarî bû wî ji wan çiyayan qut bike, ew baweriya azadiyê ew evîna welat rê nedabû azrail. Van hevalan bi wêrekî û fedayitiya xwe li ser rûpelên dîrokê navên xwe bi tîpên zêrîn nivîsandî bûn. Belê wek min gotî van rêhevalên hêja ji bo azadiya vî gelî xwe kirin mertal, ev axa bi salan e hatî dagirkirin û dibin zext û zilmê de dikir hawar, sê cangoriyên xwe awayekî fizîkî wenda kiribû. Ev her sê heval û tîma wan dema ku ji bo peywirekê tên nêzî gundekê herêma Bagokê dikevîn kemîna dijmên , berxwedana çend şev û rojan gelek heval li wir şehîd dikevin hevalê Teyrê Baz û Ronî li wir şehîd dikevin hevalê Robar jî di vî şerî de brindar dibe û di bin tehtekî de xwe vedişêre vê halê jî cerdevan cihê wî tespît dikin û Robar jî li wir dikeve nava kerwana pakrewanan.
Rêhevalên min xwe kirin cangoriyên vê doza bêhempa, çi qas ew ji me dûr jî bîn ew di dilê me de ne. Em ê her tim li ser şopa wan bin. Em ê herdem li ser vê xakê têkoşîna we berdewam bikin, bila çavên we paş nebine. Hûn çûn lê pey we bi hezaran Ronî û Teyrê Baz û Robar hene.

Ev nûçe 1130 car hate xwendin.
Yên pêsî || ên pistî >>

Nûçeyên Wêje