Li Erdîşê welatî piştî erdhejê birînên xwe dipêçin, jiyan ji bo jinan zehmetir didome. Malbatên Ceylan û Kiziltan ên ku ji gund hatin navenda navçeyê li cem xizmên xwe, bi roj di axur de dijîn bi şev jî li çadirê dijîn di şertên zor de tekoşîna jiyanê didin. Bi taybetî jî jiyan ji bo jinan wek kaosê ye.
Ji ber ku hewa edî sar e nexweşî jî rû didin. Bi taybet jî ji ber ku zarok nexweş dikevin malbat dikevin nav fikaran. Navçeya ku hêj birîn wê nehatine dermankirin, li navçe mînakên daxuyaniya rayedaran derew derdixe derdikevin holê. Welatiyan bi taybet gotinên Cigîrê Serokwezîr Beşîr Atalay yên “Me çadir daya hemû kesan hê jî çadirên li ser hev henê” derewandin, diyar kirin hê jî ew bêmal û bêçadir in û terkî qedera xwe hatine kirin. Li navçeya neçarî didome, mînaka herî mezin a ber bi çav jî, jina bi navê Fîgen Ceylan e. Ceylan, bi du malbatên ku ji 15 kesan pêk tê ji gundê Eybelî hatin navçeya Erdîşê li cem xizmên di nav neçariyê de tekoşîna jiyanê dide. Ceylan neçariya xwe wiha anî ziman: “Em hatin cem xizmên xwe. Mala xizmên me jî di erdhejê de hilweşiya. Xizmên me ji bo me çadirek ava kirin. Ceryan tuneye, av û sobe tuneye. Zarokên me ji ber sermayê nexweş bûn. Ji ber ku em terkî qedera xwe hatine kirin kî çi piştgiriyê dide em qebûl dikin. Lê di pişgiriyê de cudahiyê dikin.” Ceylan, diyar kir ku hin eşyayên xwe yên ji malê xilas kirin anînê axurê tê de dimînin, bi kar tînin û wiha pêde çû: “Ez û 10 zarokên xwe li vî axurî dimînin. Em bi şev jî jiyana xwe li çadire didomînin. Ji ber tirsa erdhejê em heta serê sibehê nikarin razên. Derûniya zarokên me xira bûn. Hevserê min li Stenbolê dixebite. Nehat vir ji ber ku rewşa me pir xirab e. Dema em diçin qeymeqam û şaredariyê piştgirî nan din me. Em neçariyeke mezin de tekoşîna jiyane didin. Ez nizanim ku zaroka xwe ya di hembêza xwe de çawa têr bikim.”
Emîne Kiziltan jî, diyar kir ku ew heta serê sibehê nikarin razên û got ji bo jinan jiyan behtir zehmetê. Kiziltan, anî ziman ku pediviyên xwe yên xweşiwştine, xwarinê û hemû pediviyên xwe li axur û li çadira ku wan bixwe avakirin de pêk tînin. Kiziltan, destnîşan kir ku jiyan pir zehmet e, lê niha tu çareserî tuneye.
Nazli Kiziltan a ji malbata Kiziltan jî anî ziman ku ew bi roj li axur bi şev jî li çadirê dimînin û got piştî erdhejê jiyan ji wan re bûyê jêhr. Kiziltan, destnîşan kir ku jiyana wan a beriya erdhejê asayî bû lê piştî erdhejê zor û zehmetiyan dijîn. Kiziltan, îfade kir ku bi şev ji ber tirsa erdhejê nikarin razên, derûniya zarokan xira bûyê. Kiziltan, got ku ew tenê hatine hiştin û wiha pêde çû: “Ez jî xwendekar bûm, gelek hevalên min û mamosteyên min jiyana xwe dest dan. Xwezî ev erdhej nebûya. Bavê min li Stenbolê dixebite û piştî erdhejê hate vir, ji me re çadirek anî. Em 5 rojan di van hewayê sar de bêçadir man. Pir sar e zarok hemû nexweş ketin. Em ji bo kesên jiyana xwe ji dest dan pir xemgîn bûn. Xwezî me bikariba demê paşde bînin. Em li vir bi birçî û vekirî jiyana xwe didomînin. Piştgirî tê lê ji vir diçe mirovên dewlemend. Ev 4 roj in birayê min ê biçûk ji ber ku mama tuneye birçî ye û her tim digirî.”WAN -DÎHA

Ev nûçe 536 car hate xwendin.
Yên pêsî || ên pistî >>

Nûçeyên Civak û Jiyan