12 sal in ku Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan di girtîgehê de tê ragirtin. Piştî ku AKP’ê zext û tecrîda li ser Ocalan giran kir, hejmareke zêde ya ciwanên kurd berê xwe dan çiyayan.
Piştî ku hikûmeta AKP’ê ji 27’ê tîrmehê ve dest bi şidandina tecrîda li ser Ocalan kir, ciwanên kurd jî zêdetir berê xwe dan çiyê. Ciwanên kurd sedemê tevilbûna xwe ya nava refên gerîlayan wiha vedibêjin;
Nûman Siyabend: Tekoşîna li van çiyayan tê meşandin, hêviya azadiya gelê me ye. Hevalên min ên herî nêzî bi guleyên polîs û leşkeran dihatin qetilkirin. Min nekarî çavên xwe li vê yekê bigirim. Rêbertî jî mijara herî zêde ez têde hesas bûm. Di mijara rewşa Rêbertiyê de berpirsyartiyeke mezin dikeve ser milê ciwanan. Diviyabû min ji bo Rêber Apo tiştek bikira. Di dawiyê de min biryar da û tevli gerîlayan bûm.
Mordem Avaşîn: Zextên li ser Rêbertiyê hatin zêdekirin. Teror polîsan a li ser gelê kurd tu hed û hesabê nas nedikir. Dayikên me her roj li kolanan bi terora polîsan re rû bi rû diman. Zarokên kurdan bi awayekî hovane dihatin îşkencekirin. Ajantiyê dispartin wan û dibûn qurbaniyên kuştinê bê daraz.
Axîn Gever: Her çendî gelek sedemên min ên tevlîbûna nava refên gerîlayan hebe jî, lê ya herî zêde bandor li biryara min kir, esareta Rêber Apo bû. Her roj cenaze dihatin Geverê û her roj gelê me li qadan li ber xwe dida. Armanca min a herî mezin azadkirina Rêber Apo ye. Tecrîda li ser Rêbertiyê di min de rê li ber kîn û nefreteke mezin vekir, û vê yekê hişt ku ez tevli nava refên gerîlayan bibim. Ez bang li jinên kurd dikim ku ger dixwazin ji bo azadiya Rêbertiyê û gelê kurd hin tiştan bikin, bila berê xwe bidin çiyê.

Kawa Berxwedan: Ez li metropolên Tirkiyeyê dijiyam. Ji ber ku ez kurd bûm, li rastî hemû pêkanînên nijadperest û cûdakar ên dewletê hatim. Gelê kurd li Tirkiyeyê têne qewitandin. Ez di sala 2005’an de çûm leşkeriyê. Min leşkeriya xwe li Amedê kir. Ez beşdarî gelek operasyonên li Kurdistanê bûm. Li rexmê vê ji min re digotin terorîst. Li kêleka min hevalên min ji aliyê leşkeran ve dihatin kuştin. Ez piştî ku ji leşkeriyê vegeriyam, min dest bi xebatan kir. Min dest bi xwendina pirtûkên Rêbertiyê kir û min PKK nas kir. Min biryar da ku divê ez derkevim çiyayên Kurdistanê. Lê weke gerîlayekî.
Brûsk Dorşîn: Em ji bo rûmeta xwe şer dikin û ji bo rûmeta xwe dijîn. Ji ber wê jî êrîşên li hemberî Rêbertiyê di rastiyê de li hemberî hemû kurdan in. Dirûşma me ya sereke ev e: Ez ê ji bo azadiya Rêbertiyê heta dilopa xwe ya dawiyê têbikoşim. Ji bo vê li çiya me. Ez ciwanan vedixwînim çiyayan. ANF

Ev nûçe 957 car hate xwendin.
Yên pêsî || ên pistî >>

Nûçeyên Polîtîka